Antoni Szuniewicz znany był także z działalności dyrygenckiej. Obok kierowania chórem katedralnym zajmował się także prowadzeniem połączonych chórów Diecezji Częstochowskiej, powoływanych z okazji szczególnych wydarzeń w życiu miejscowego Kościoła (np. pielgrzymek Jana Pawła II).

Antoni Szuniewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Antoni Szuniewicz (ur. 14 listopada 1911 w Leonowiczach na Wileńszczyźnie, zm. 12 marca 1987 w Częstochowie) - organista, kompozytor, dyrygent, chórmistrz, pedagog.

utwory chóralne a cappella (m.in.):

Otrzymał liczne dyplomy i odznaczenia państwowe i kościelne, m.in.:

pieśni solowe z tow. fortepianu lub organów (m.in.):

Ważniejsze kompozycje: cykle mszalne (m.in.):

Zapraszamy na filmy przez internet Jest to najlepszy serwis w sieci - tworzenie stron internetowych tworzenie stron internetowych tworzenie stron inter - Meble tapicerowane - tworzenie stron tworzenie stron tworzenie stron - pozycjonowanie - Panda Global Protection 201, antywirus Panda Global Protection 2010 Internet - tworzenie stron internetowych łódź - Strony internetowe łódź - Majorka - Biuro podróży - Pozycjonowanie stron internetowych - Strony www łódź - pozycjonowanie - projektowanie stron www projektowanie stron www projektowanie stron www - pielęgnacja skóry

Prowadził także działalność pedagogiczną. Od 1946 r. pracował w Zespole Szkół Muzycznych w Częstochowie, gdzie uczył teorii muzyki i prowadził klasę organów. Współpracował ponadto z Niższym Seminarium Duchownym, Diecezjalnym Studium Organistowskim oraz zgromadzeniami zakonnymi.

Bibliografia:

utwory o charakterze kantatowym (m.in.):

Szuniewicz był członkiem Diecezjalnej Komisji ds. Muzyki i Śpiewu Kościelnego, Diecezjalnej Komisji ds. Organistów, członkiem Sekcji Głównej Komisji Kultu Bożego II Synodu Diecezji Częstochowskiej, prezesem Częstochowskiego Koła Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków oraz wiceprzewodniczącym Rady Zakładowej Związku Pracowników Kultury i Sztuki.

Po zakończeniu działań wojennych w 1945 r. na skutek repatriacji opuścił Wilno i osiedlił się w Częstochowie, gdzie objął funkcję organisty i dyrygenta chóru w Bazylice Katedralnej św. Rodziny. Przyczynił się do wybudowania w tej świątyni organów. Obok pracy w kościele był także koncertującym organistą. Koncertował w wielu miastach Polski. Ponadto działał jako rzeczoznawca budowy organów. Zasiadał w komisjach ekspertów nowo wybudowanych instrumentów. Był także autorem dyspozycji głosów m.in. do organów kościoła franciszkanów w Gdańsku i katedry św. Rodziny w Częstochowie.

SMS start up Kayah Gry linie pakujące namiot dla psa harvest farby

Większość kompozycji o tematyce religijnej A. Szuniewicza wydało Wydawnictwo Zakonu Paulinów "Paulinianum" w zbiorze Modlitwa do Boga (Częstochowa 2001).

  1. Czarniawski, H., Festiwal „Pro Musica”, „Ruch Muzyczny 1967, nr 17
  2. Deska, A., Ocalić od zapomnienia (album poświęcony pamięci A. Szuniewicza, rkp. bibl. ZSM Częstochowa)
  3. Deska, A., Muzyka - modlitwą do Boga. 12. rocznica śmierci Antoniego Szuniewicza (1911-1987), „Niedziela” 1999 nr 12
  4. Janeczek, J., Muzyk modlitwy, „Gazeta Wyborcza” 1997 nr 112
  5. Jelonek, L., Z dziejów życia muzycznego w Częstochowie, Wydawnictwo WSP Częstochowa 1995
  6. Komorowska, M., Odkrywam Częstochowę, „Ruch Muzyczny” 1975 nr 2
  7. Komorowska, M., Pod Jasną Górą, „Ruch Muzyczny” 1975 nr 12
  8. Krzywoń, J., Antoni Szuniewicz - pedagog, kompozytor i działacz muzyczny, praca magisterska, WSP Częstochowa 1988 (maszynopis)
  9. Łukaszewski, M., Muzyka jest jedna, „Niedziela 1997 nr 10
  10. Łukaszewski M.T., Antoni Szuniewicz. Mistrz klawiatury, wspaniały pedagog, kompozytor i muzyk, „Muzyka21” 2002 nr 3
  11. Malko, W., Częstochowa bez aureoli, „Ruch Muzyczny” 1969 nr 1
  12. Malko, W., Biografie kompozytorów częstochowskich. Antoni Szuniewicz, „Almanach Częstochowy” 1989
  13. Olejnik, J., Wypych, J., Po prostu kocham muzykę..., „Kierunki” 1977 nr 9
  14. Piersiak, R., Trzydzieści pięć lat „Pochodni”, w: Ziemia Częstochowska t. 5, Katowice 1965
  15. (R.), Modlił się muzyką. 15 rocznica śmierci Antoniego Szuniewicza, „Niedziela” 2002 nr 10
  16. Wiśniowski., T., Pamięci profesora Antoniego Szuniewicza, „Słowo Powszechne” 1987 nr 17
  17. Żwirek., R., Religijna twórczość kompozytorska Antoniego Szuniewicza, praca magisterska, KUL, Lublin 1999

W latach 1927-31 uczęszczał do Zawodowej Szkoły Organistów im. Montwiłła w Wilnie. Następnie studiował w wileńskim Konserwatorium Muzycznym im. M. Karłowicza, w klasie organów Władysława Kalinowskiego (1932-34) i w klasie kompozycji Tadeusza Szeligowskiego (1934-39).

ponadto:

konstrukcje stalowe ERP Doradztwo lektury allegro Måns Zelmerl

Po ukończeniu studiów był zatrudniony w latach 1937-39 w Konserwatorium Wileńskim, pracując także w Zawodowej Szkole Organistów. Równocześnie z pracą pedagogiczną pełnił obowiązki organisty w wileńskich kościołach: św. Bartłomieja (1931-34) i Ojców Franciszkanów (1934-45), gdzie także prowadził chór.